Poświadczenie dziedziczenia (Erbschein) w Niemczech 2026: wniosek, koszty, terminy

Pióro ze stalówką na ręcznie zapisanym papierze — poświadczenie dziedziczenia w Niemczech i przygotowanie dokumentów

Wprowadzenie

Wiemy, jak trudny jest dla Państwa ten czas. Obok żałoby pojawiają się formalności, a wśród nich szybko pada jedno słowo: Erbschein.

W skrócie: wniosek składają Państwo w niemieckim sądzie spadkowym (Nachlassgericht), czyli sądzie rejonowym (Amtsgericht), albo u dowolnego niemieckiego notariusza — samo poświadczenie dziedziczenia (Erbschein) wydaje zawsze sąd. To, czy w ogóle jest ono Państwu potrzebne, zależy od tego, czego żąda bank albo wydział ksiąg wieczystych (Grundbuchamt) i czy istnieje testament notarialny albo umowa dziedziczenia (Erbvertrag) z protokołem otwarcia (Eröffnungsniederschrift, protokołem z otwarcia testamentu). Opłaty zależą od wartości spadku: przy spadku o wartości 50 000 EUR jest to 330 EUR opłat sądowych, u notariusza dodatkowo podatek VAT i wydatki (stan na 20 września 2026 r.). Sądy nie podają stałego czasu oczekiwania, a dla samego poświadczenia dziedziczenia nie ma żadnego terminu — znane sześć tygodni należy do odrzucenia spadku.

Artykuł wyjaśnia po kolei: czy potrzebują Państwo poświadczenia dziedziczenia, jak przebiega wniosek, ile kosztuje, jakie terminy obowiązują naprawdę — i co obowiązuje przy powiązaniach z zagranicą. Pierwsze kroki po śmierci bliskiej osoby podsumowuje nasz przewodnik. Wiele rodzin porządkuje w tym czasie także wspomnienia; cyfrowe miejsce pamięci może być dla nich spokojnym miejscem.

Czy potrzebuję poświadczenia dziedziczenia?

Nie zawsze. Poświadczenie dziedziczenia to zaświadczenie sądu spadkowego, że są Państwo spadkobierczynią lub spadkobiercą. Potrzebne jest zwykle dopiero wtedy, gdy ktoś żąda takiego dowodu, a nie ma innego dokumentu, który mógłby go zastąpić. Banki często akceptują otwarty testament; wydział ksiąg wieczystych jest surowszy, co pokazuje tabela.

Spadkobierczynią lub spadkobiercą stają się Państwo już z chwilą śmierci: majątek przechodzi zgodnie z § 1922 BGB w całości — bez uszczerbku dla Państwa prawa do odrzucenia spadku (§ 1942 BGB). Poświadczenie dziedziczenia nie tworzy tej pozycji, lecz jej dowodzi — zgodnie z § 2365 BGB domniemywa się wykazany w nim porządek dziedziczenia, a §§ 2366, 2367 BGB chronią tego, kto w zaufaniu do niego nabywa prawo lub spełnia świadczenie.

Sytuacja Bank Wydział ksiąg wieczystych Rozwiązanie zastępcze
Testament notarialny albo umowa dziedziczenia z protokołem otwarcia Z reguły wystarcza; dokument urzędowy tworzy wzruszalne domniemanie porządku dziedziczenia (Federalny Trybunał Sprawiedliwości, BGH, XI ZR 440/15) Zgodnie z ustawą wystarcza (§ 35 ust. 1 zdanie 2 ustawy o księgach wieczystych, Grundbuchordnung, GBO); urząd może mimo to zażądać poświadczenia dziedziczenia, jeśli uzna porządek dziedziczenia za niewykazany Przedłożyć rozrządzenie i protokół otwarcia
Testament własnoręczny z protokołem otwarcia Może wystarczyć, jeśli jednoznacznie wykazuje porządek dziedziczenia; tylko konkretne, uzasadnione wątpliwości uprawniają do żądania poświadczenia (BGH XI ZR 440/15) Niewystarczający: to nie jest dokument urzędowy (§ 35 ust. 1 zdanie 1 GBO) W banku: poświadczone kopie obu dokumentów
Brak testamentu (dziedziczenie ustawowe) Dowód możliwy także inaczej; bank nie może żądać go bez żadnych ograniczeń (BGH XI ZR 401/12) Poświadczenie dziedziczenia albo europejskie poświadczenie spadkowe (§ 35 ust. 1 zdanie 1 GBO) Inne dowody uzgodnić z bankiem
Nieruchomość albo udział o wartości poniżej 3 000 EUR Dla rachunków nie ma ustawowej granicy kwotowej Inne środki dowodowe mogą wystarczyć, jeżeli dodatkowo uzyskanie poświadczenia dziedziczenia byłoby nieproporcjonalnie uciążliwe (§ 35 ust. 3 GBO) Decyzja należy do wydziału ksiąg wieczystych

Właściwa jest więc droga pośrednia — ani „zawsze konieczne”, ani „nigdy niedopuszczalne”: bank nie może żądać poświadczenia dziedziczenia rutynowo, ale przy konkretnych, uzasadnionych wątpliwościach co do porządku dziedziczenia — już tak. Tak orzekł BGH w 2013 roku (XI ZR 401/12) i w 2016 roku (XI ZR 440/15); w drugiej sprawie bank musiał zwrócić koszty poświadczenia, których zażądał bezpodstawnie. Według Sądu Rejonowego w Monachium jest ono obowiązkowe wtedy, gdy do spadku należy nieruchomość, a dziedziczenie następuje z ustawy albo z testamentu własnoręcznego.

Pełnomocnictwo skuteczne po śmierci: dostęp, ale nie dowód dziedziczenia

Pełnomocnictwo do rachunku skuteczne po śmierci mocodawcy może według Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości pokryć pierwsze koszty, zanim zostanie wydane poświadczenie dziedziczenia. Według BGH co do zasady nie uprawnia ono jednak do przepisania rachunku na osobę umocowaną (XI ZR 191/08). Daje dostęp, a nie dowód, a spadkobiercy mogą je w każdej chwili odwołać — zobacz nasz poradnik o pełnomocnictwie na wypadek niesamodzielności.

Kto jest spadkobiercą? Krótko o ustawowym porządku dziedziczenia

Poniższe udziały obowiązują wyłącznie w razie braku testamentu — rozrządzenie na wypadek śmierci ma zgodnie z § 1937 BGB pierwszeństwo — oraz w ustawowym ustroju majątkowym wspólności dorobku (Zugewinngemeinschaft), czyli bez małżeńskiej umowy majątkowej (§ 1363 ust. 1 BGB). Krewni dziedziczą w tak zwanych grupach (Ordnungen):

Grupa Kto do niej należy Podstawa prawna
1. grupa Zstępni: dzieci, wnuki, prawnuki § 1924 BGB
2. grupa Rodzice i ich zstępni (rodzeństwo, siostrzeńcy, bratankowie) § 1925 BGB
3. grupa Dziadkowie i ich zstępni § 1926 BGB
4. i dalsze grupy Pradziadkowie i dalsi wstępni wraz z ich zstępnymi §§ 1928, 1929 BGB

Zgodnie z § 1930 BGB krewny nie jest powołany do spadku, dopóki żyje ktoś z grupy wcześniejszej. Dziecko wyłącza więc rodziców, rodzeństwo i dziadków — ale nie małżonka.

Sytuacja Udział małżonka pozostałego przy życiu Pozostali spadkobiercy Podstawa prawna
Małżonek i dzieci (1. grupa) 1/2, a mianowicie 1/4 udziału spadkowego plus 1/4 ryczałtowego wyrównania dorobku Dzieci łącznie 1/2, w częściach równych § 1931 ust. 1, § 1371 ust. 1, § 1924 BGB
Małżonek oraz rodzice, rodzeństwo lub dziadkowie 3/4, a mianowicie 1/2 plus 1/4 1/4 § 1931 ust. 1, § 1371 ust. 1 BGB
Małżonek, brak 1. i 2. grupy, brak dziadków cały spadek — § 1931 ust. 2 BGB
Brak małżonka, tylko dzieci — Dzieci w częściach równych § 1924 ust. 4 BGB

Jeżeli dziadkowie zbiegają się ze swoimi zstępnymi, udział małżonka dodatkowo się zwiększa (§ 1931 ust. 1 zdanie 2 BGB). Zarejestrowani partnerzy życiowi są zrównani z małżonkami (§ 10 ustawy o zarejestrowanym związku partnerskim, Lebenspartnerschaftsgesetz, LPartG). Partnerzy pozostający w związku nieformalnym nie mają według broszury Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości (lipiec 2025) ustawowego prawa do dziedziczenia, podobnie jak powinowaci. Ustawowe prawo małżonka do dziedziczenia wygasa wraz z rozwodem. Renty rodzinne, takie jak renta wdowia, to odrębny temat ubezpieczenia emerytalnego.

Wniosek o poświadczenie dziedziczenia: przebieg w 5 krokach

Wniosek składają Państwo z reguły osobiście we właściwym sądzie spadkowym (sądzie rejonowym) albo u niemieckiego notariusza. Podają Państwo informacje o porządku dziedziczenia i zapewniają w miejsce przysięgi, że nie jest Państwu nic wiadomo o okolicznościach przeczących ich prawdziwości; następnie sąd wydaje dokument w formie postanowienia.

Krok 1 — Złożyć testament, ustalić porządek dziedziczenia i przyjęcie spadku

Istniejący testament proszę niezwłocznie złożyć w sądzie spadkowym i ustalić, kto jest spadkobiercą na podstawie testamentu albo ustawowego porządku dziedziczenia. Proszę też zdecydować, czy przyjmują Państwo spadek, czy go odrzucają: we wniosku muszą Państwo podać, że spadek został przyjęty.

Obowiązek złożenia testamentu wynika z § 2259 ust. 1 BGB; „niezwłocznie” znaczy bez zawinionej zwłoki. Informacji o przyjęciu spadku wymaga § 352 ust. 1 zdanie 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu w sprawach rodzinnych (Gesetz über das Verfahren in Familiensachen, FamFG); po przyjęciu spadku jego odrzucenie nie jest już możliwe (§ 1943 BGB) — więcej na ten temat w części Odrzucenie albo przyjęcie spadku.

Krok 2 — Wybrać sąd spadkowy albo notariusza

Właściwy jest sąd rejonowy jako sąd spadkowy w miejscu ostatniego zwykłego pobytu osoby zmarłej. Wniosek mogą Państwo złożyć tam albo u dowolnego niemieckiego notariusza. Proszę wcześniej umówić termin.

Właściwość miejscową reguluje § 343 ust. 1 FamFG; to, że sądem spadkowym jest sąd rejonowy, wynika z § 23a ustawy o ustroju sądów (Gerichtsverfassungsgesetz, GVG). Według portalu informacyjnego heskiego ministerstwa sprawiedliwości wniosek może zostać przyjęty także w każdym innym sądzie rejonowym, jeżeli nie mieszkają Państwo w okręgu właściwego sądu; a gdy przebywają Państwo za granicą — w każdej niemieckiej placówce dyplomatycznej lub konsularnej.

Wniosek przez internet z reguły nie jest przewidziany, ponieważ podane informacje trzeba zapewnić w miejsce przysięgi; niektóre sądy oferują przynajmniej internetowe umawianie terminu. O tym, czy Państwa sąd wyjątkowo odstąpi od zapewnienia (§ 352 ust. 3 zdanie 4 FamFG) i dopuści wtedy wniosek pisemny, decyduje sąd. Nie jest potwierdzone, że u notariusza sprawa idzie szybciej.

Krok 3 — Skompletować dokumenty

Proszę zebrać dokument tożsamości, akt zgonu, odpisy aktów stanu cywilnego oraz testament wraz z protokołem otwarcia. Proszę przedłożyć oryginały albo odpisy poświadczone; zwykłe kopie nie wystarczą. O tym, które dokumenty są dokładnie potrzebne, decyduje sąd spadkowy.

Lista jest typowa, ale nie wyczerpująca: rodzaj i liczba dowodów mogą się według heskiego ministerstwa sprawiedliwości różnić; brakujące dokumenty można uzupełnić później (Sąd Rejonowy w Monachium).

Dokument Kiedy zwykle potrzebny
Dowód osobisty albo paszport osoby składającej wniosek zawsze
Akt zgonu osoby zmarłej zawsze
Testament albo umowa dziedziczenia z protokołem otwarcia jeżeli istnieje testament albo umowa dziedziczenia
Akty urodzenia albo akty potwierdzające pochodzenie spadkobierców przy dziedziczeniu ustawowym, jako pełny dowód pokrewieństwa
Akt małżeństwa osoby zmarłej jeżeli małżonek dziedziczy z ustawy
Dowód ustania wcześniejszych małżeństw (wyrok rozwodowy, akt zgonu) jeżeli dotyczy
Postanowienia o przysposobieniu i akty zgonu osób zmarłych wcześniej, które w innym razie byłyby spadkobiercami jeżeli dotyczy
Książeczka rodzinna (Familienstammbuch) zastępuje pojedyncze dokumenty w zakresie, w jakim są w niej ujęte
Podanie przybliżonej wartości spadku do obliczenia opłat

Jeżeli Państwa prawo do dziedziczenia opiera się na testamencie, nie muszą Państwo wykazywać łańcucha pokrewieństwa (§ 352 ust. 2 FamFG). Odpisy aktów stanu cywilnego otrzymają Państwo w urzędzie stanu cywilnego (Standesamt) miejsca urodzenia, zawarcia małżeństwa albo zgonu — zobacz naszą instrukcję dotyczącą aktu zgonu.

Krok 4 — Złożyć wniosek i zapewnienie w miejsce przysięgi

Podają Państwo wymagane ustawowo informacje o porządku dziedziczenia i zapewniają w miejsce przysięgi, że nie jest Państwu nic wiadomo o okolicznościach przeczących prawdziwości tych informacji. Odbywa się to z reguły osobiście w sądzie spadkowym albo u notariusza; sąd może wyjątkowo zwolnić z tego zapewnienia.

Zapewnienie w miejsce przysięgi (eidesstattliche Versicherung) to formalne oświadczenie, za którego prawdziwość Państwo odpowiadają. § 352 ust. 1 FamFG wylicza informacje obowiązkowe, od chwili śmierci po wielkość udziału spadkowego; sąd może z zapewnienia zwolnić (ust. 3 zdania 3 i 4). Nie można przy tym, według Sądu Rejonowego w Monachium, działać przez pełnomocnika; adwokatka ani adwokat nie są Państwu potrzebni.

Krok 5 — Badanie przez sąd i wydanie dokumentu

Sąd spadkowy prowadzi ustalenia z urzędu i wydaje poświadczenie dziedziczenia w formie postanowienia. Sądy nie podają stałego czasu rozpatrywania; zależy on między innymi od tego, jak kompletne są wniosek i dokumenty.

Ustalanie z urzędu wynika z § 26 FamFG; dokument wydawany jest tylko wtedy, gdy sąd uzna niezbędne fakty za ustalone (§ 352e ust. 1 FamFG). Według wymiaru sprawiedliwości Nadrenii Północnej-Westfalii w typowym przypadku decyduje referendarz sądowy (Rechtspfleger), a przy zarzutach na tle dziedziczenia testamentowego — sędzia. Referendarze sądowi to urzędnicy wymiaru sprawiedliwości z własnymi uprawnieniami decyzyjnymi.

Poświadczenie dla jedynego spadkobiercy, wspólne i częściowe

Jeżeli dziedziczą Państwo sami, w grę wchodzi poświadczenie dla jedynego spadkobiercy (Alleinerbschein). Przy kilku spadkobiercach na wniosek wydawane jest wspólne poświadczenie dziedziczenia (gemeinschaftlicher Erbschein); wniosek może zgodnie z § 352a ust. 1 FamFG złożyć samodzielnie każdy ze współspadkobierców, musi wtedy jednak podać, że także pozostali przyjęli spadek (ust. 3). Jeżeli dokument wykazuje prawo do dziedziczenia poszczególnych, ale nie wszystkich współspadkobierców, jest to poświadczenie częściowe (Teilerbschein) — nazewnictwo za federalnym portalem wymiaru sprawiedliwości. Dla wykonawców testamentu § 2368 BGB przewiduje odrębne zaświadczenie.

Czy wiedzą Państwo? Wiele rodzin odkłada w jednym miejscu nie tylko dokumenty, lecz także wspomnienia. Cyfrowe miejsce pamięci na Kinmory gromadzi zdjęcia i historię życia dla wszystkich bliskich. Zobacz cyfrowe miejsce pamięci

Ile kosztuje poświadczenie dziedziczenia w 2026 roku?

Opłaty sądowe zależą od wartości spadku i w typowym przypadku pobierane są podwójnie: raz za wniosek, raz za zapewnienie w miejsce przysięgi. Przy spadku wartym 50 000 EUR jest to 330 EUR według tabeli B GNotKG, stan na 20 września 2026 r. Notariusz nalicza te same opłaty podstawowe, do których dochodzą podatek VAT i wydatki.

Jak obliczana jest wartość spadku

Miarodajna jest wartość przedmiotu sprawy według § 40 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych i notarialnych (Gerichts- und Notarkostengesetz, GNotKG): wartość spadku w chwili jego otwarcia, przy czym odlicza się „zobowiązania pochodzące od spadkodawcy”. To, które pozycje wchodzą w grę w konkretnym przypadku, proszę wyjaśnić w sądzie spadkowym albo u notariusza.

Wartość spadku (wartość przedmiotu sprawy) Wiersz w tabeli B Opłata 1,0 jako krok obliczeniowy w EUR Opłaty sądowe łącznie, 2 × 1,0, w EUR
10 000 EUR do 10 000 75,00 150,00
25 000 EUR do 25 000 115,00 230,00
50 000 EUR do 50 000 165,00 330,00
100 000 EUR do 110 000 273,00 546,00
250 000 EUR do 260 000 535,00 1 070,00
500 000 EUR do 500 000 935,00 1 870,00
1 000 000 EUR do 1 000 000 1 735,00 3 470,00

Podstawa: tabela B, załącznik 2 (do § 34 ust. 3) GNotKG, miejsce publikacji: BGBl. 2025 I nr 109, s. 18, obowiązuje od 1 czerwca 2025 r.; sprawdzono 20 września 2026 r. Jeżeli wartość spadku mieści się między dwoma wierszami, obowiązuje następny, wyższy wiersz: 100 000 EUR według „do 110 000”, 250 000 EUR według „do 260 000”; interpolacji się nie stosuje. Trzecia kolumna to wyłącznie krok obliczeniowy, a nie „cena poświadczenia dziedziczenia”.

Przykład: spadek o wartości 50 000 EUR

Powstają dwie opłaty od tej samej wartości przedmiotu sprawy, każda według innej pozycji wykazu kosztów (Kostenverzeichnis, KV) do GNotKG: KV 12210 za postępowanie w sprawie wniosku — 165,00 EUR i KV 23300 za odebranie zapewnienia w miejsce przysięgi — kolejne 165,00 EUR, łącznie 330,00 EUR. Jeżeli sąd zwolni z zapewnienia (§ 352 ust. 3 zdanie 4 FamFG), pozostaje jedna opłata.

Sąd spadkowy czy notariusz: co się zmienia?

Opłaty podstawowe są na obu drogach tej samej wysokości: jeżeli notariusz przyjmuje wniosek i zapewnienie, jego opłata według KV 23300 pokrywa zarazem sporządzenie aktu notarialnego obejmującego wniosek (uwaga wstępna 2.3.3 ust. 2 KV); opłata sądowa KV 12210 należna jest obok niej. Do części notarialnej dochodzą ustawowy podatek VAT i wydatki; w sądzie spadkowym według Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości podatek VAT nie jest naliczany. Łącznej kwoty dla drogi notarialnej nie podajemy: kolejne pozycje zależą od zlecenia. Taryfa nie podlega negocjacjom (§ 17 ust. 1 federalnego prawa o notariacie, Bundesnotarordnung, BNotO).

Czego te opłaty nie obejmują

Osobno naliczane są:

  • otwarcie testamentu: KV 12101, 109,00 EUR; przy kilku rozrządzeniach tego samego spadkodawcy otwieranych jednocześnie w tym samym sądzie — tylko raz
  • odrzucenie spadku: KV 21201 pkt 7, 0,5 opłaty z tabeli B, co najmniej 30,00 EUR
  • poświadczenia urzędowe
  • opłaty wydziału ksiąg wieczystych

Kto płaci i co zrobić, gdy brakuje pieniędzy?

Dłużnikiem kosztów jest ten, kto składa wniosek (§ 22 ust. 1 GNotKG); kilka osób odpowiada solidarnie, sąd może więc żądać pełnej kwoty od każdej z nich (§ 32 GNotKG). Zaliczki sąd żąda tylko wtedy, gdy wydaje się to konieczne do zabezpieczenia wpływu opłat (§ 13 GNotKG); notariusz może jej zażądać (§ 15 GNotKG).

Jeżeli brakuje pieniędzy, istnieją dwa uregulowane ułatwienia. Pomoc w pokryciu kosztów postępowania (Verfahrenskostenhilfe) to wsparcie państwa przy kosztach sądowych, gdy dochód i majątek nie wystarczają na ich pokrycie: w zakresie, w jakim została przyznana, czynność nie może zostać uzależniona od zapłaty (§ 16 pkt 1 GNotKG). Kto zgodnie z niemieckim kodeksem postępowania cywilnego (Zivilprozessordnung, ZPO) miałby prawo do pomocy w pokryciu kosztów procesu (Prozesskostenhilfe) — odpowiednika pomocy w pokryciu kosztów postępowania w procesie cywilnym — otrzymuje sporządzenie dokumentu u notariusza tymczasowo bez opłat albo za miesięczne raty (§ 17 ust. 2 BNotO). O to, czy pomoc w pokryciu kosztów postępowania wchodzi w grę (§ 76 FamFG), najlepiej zapytać w sądzie spadkowym.

Koszty poświadczenia dziedziczenia a podatek

Koszty uregulowania spraw spadkowych, w tym opłaty za poświadczenie dziedziczenia, podlegają odliczeniu przy podatku od spadków; zgodnie z § 10 ust. 5 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Erbschaftsteuer- und Schenkungsteuergesetz, ErbStG) odlicza się w tym celu łącznie kwotę 15 000 EUR bez udokumentowania — albo ryczałt, albo udokumentowane koszty wyższe, nie jedno i drugie. Szczegóły w artykule Odliczenie kosztów pogrzebu od podatku.

Terminy i czas trwania: co jest pilne, a co nie

Dla samego poświadczenia dziedziczenia nie ma ustawowego terminu. Inne terminy biegną natomiast jak najbardziej: kto chce odrzucić spadek, ma na to sześć tygodni od powzięcia wiadomości. Własne terminy mają też urząd skarbowy i wydział ksiąg wieczystych. Tabela pokazuje Państwu, co jest pilne, a co nie.

Termin O co chodzi Podstawa prawna
Brak ustawowego terminu Wniosek o poświadczenie dziedziczenia; w każdej chwili, także wiele lat po śmierci § 2353 BGB; federalny portal wymiaru sprawiedliwości
Sześć tygodni od powzięcia wiadomości o nabyciu spadku i o podstawie powołania — czyli od chwili, gdy wiedzą Państwo, że dziedziczą i dlaczego; przy testamencie nie wcześniej niż od ogłoszenia przez sąd spadkowy; sześć miesięcy w przypadku zagranicznym Odrzucenie spadku § 1944 ust. 1–3, § 1945 BGB
Niezwłocznie po powzięciu wiadomości o śmierci Złożenie testamentu w sądzie spadkowym § 2259 ust. 1 BGB
Trzy miesiące od powzięcia wiadomości o nabyciu Zgłoszenie nabycia urzędowi skarbowemu (wyjątki w ust. 3) § 30 ust. 1 ErbStG
Dwa lata od otwarcia spadku Wolny od opłat wpis spadkobierców do księgi wieczystej; liczy się data wpływu wniosku Uwaga 1 do KV 14110 GNotKG

„Brak terminu” nie znaczy „brak presji czasu”: najmocniejszym argumentem przeciw odkładaniu jest wolne od opłat sprostowanie księgi wieczystej w ciągu dwóch lat.

Odrzucenie albo przyjęcie spadku: termin sześciu tygodni

Odrzucenie spadku (Ausschlagung) oznacza, że oświadczają Państwo, iż spadku nie przyjmują. Mają na to sześć tygodni (§ 1944 ust. 1 BGB). Termin biegnie nie od śmierci, lecz od chwili, gdy dowiedzą się Państwo o nabyciu spadku i o podstawie swojego powołania; przy rozrządzeniu na wypadek śmierci, czyli przy testamencie albo umowie dziedziczenia, nie wcześniej niż od jego ogłoszenia przez sąd spadkowy (ust. 2).

Sześć miesięcy wynosi termin, gdy osoba zmarła miała ostatnie miejsce zamieszkania wyłącznie za granicą albo gdy w chwili rozpoczęcia biegu terminu przebywają Państwo za granicą (ust. 3). Według informatora bawarskiego wymiaru sprawiedliwości termin ten nie podlega przedłużeniu. Oświadczenie musi wpłynąć do sądu spadkowego w terminie, do protokołu albo z podpisem poświadczonym urzędowo (§ 1945 BGB); list ani e-mail nie wystarczą. Kosztuje ono co najmniej 30,00 EUR.

Po przyjęciu spadku jego odrzucenie nie jest już możliwe; z upływem terminu spadek uważa się za przyjęty (§ 1943 BGB). Do przyjęcia wystarczy zachowanie dorozumiane: nie muszą Państwo niczego podpisywać, według wymiaru sprawiedliwości Nadrenii Północnej-Westfalii wystarczy na przykład dochodzenie roszczeń ze spadku. Samo zabezpieczenie majątku albo pokrycie kosztów pogrzebu nie musi natomiast uchodzić za przyjęcie. Jeżeli Państwo odrzucą spadek, przypada on temu, kto byłby powołany bez Państwa — często własnym dzieciom, dla których biegnie wtedy odrębny termin (§ 1953 BGB).

Dlatego poświadczenie dziedziczenia i odrzucenie spadku są powiązane: we wniosku muszą Państwo podać, że spadek przyjęli (§ 352 ust. 1 zdanie 1 pkt 7 FamFG). Proszę więc najpierw ustalić, czy chcą Państwo spadek przyjąć.

Spadkobiercy odpowiadają za długi spadkowe (§ 1967 BGB) i ponoszą koszty pogrzebu (§ 1968 BGB). Przy podejrzeniu długów proszę przed złożeniem wniosku zasięgnąć porady w sądzie spadkowym albo u adwokatki lub adwokata specjalizujących się w prawie spadkowym. Jeżeli wszyscy powołani odrzucą spadek, przypada on ostatecznie krajowi związkowemu albo federacji (§ 1953 ust. 2, § 1936 BGB); publicznoprawny obowiązek pochówku, uregulowany przez kraje związkowe, pozostaje przez to nienaruszony. Jeżeli nie są Państwo w stanie ponieść kosztów pogrzebu, pomocny będzie nasz artykuł o pogrzebie socjalnym.

Jak długo trwa wydanie poświadczenia dziedziczenia? Brak stałego czasu

Według Sądu Rejonowego w Lörrach nie da się ogólnie określić czasu trwania postępowania; zależy on od nakładu pracy przy ustaleniach i wysłuchaniu uczestników oraz kompletności dokumentów. Jeżeli postanowienie jest sprzeczne z wyrażoną wolą uczestnika, jego skuteczność zostaje wstrzymana (§ 352e ust. 2 FamFG) — sprawy sporne trwają dłużej. Dla krążących w internecie danych liczonych w tygodniach nie ma urzędowej podstawy.

Poświadczenie dziedziczenia przy powiązaniach z zagranicą: europejskie poświadczenie spadkowe

Jeżeli do spadku należy majątek za granicą albo osoba zmarła miała obce obywatelstwo, niemieckie poświadczenie dziedziczenia nie zawsze wystarczy. W państwach członkowskich związanych unijnym rozporządzeniem spadkowym (poza Danią i Irlandią) służy do tego europejskie poświadczenie spadkowe. To, czy będzie Państwu potrzebne, zależy od kraju, w którym ma zostać przedłożone.

Co reguluje unijne rozporządzenie spadkowe

Unijne rozporządzenie spadkowe obowiązuje wobec osób zmarłych 17 sierpnia 2015 r. lub później (art. 83 ust. 1). Zasadniczo stosuje się prawo miejsca ostatniego zwykłego pobytu (art. 21); sądy tego państwa są właściwe dla całego spadku (art. 4). Polska jest związana rozporządzeniem tak samo jak Niemcy; Zjednoczone Królestwo jest państwem trzecim.

Europejskie poświadczenie spadkowe (Europäisches Nachlasszeugnis, ENZ)

Jest ono przeznaczone dla spadkobierców, zapisobierców (osób, którym przysporzono pojedynczy przedmiot) mających bezpośrednie uprawnienia, wykonawców testamentu i zarządców spadku, którzy muszą powołać się na swój status w innym państwie członkowskim (art. 63 ust. 1). Nie zastępuje ono dokumentów krajowych (art. 62 ust. 3). W Niemczech wydaje je sąd rejonowy jako sąd spadkowy (§ 34 ust. 4 ustawy o międzynarodowym postępowaniu spadkowym, Internationales Erbrechtsverfahrensgesetz, IntErbRVG); do wniosku służy niewiążący formularz IV rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1329/2014.

Zagadnienie Poświadczenie dziedziczenia Europejskie poświadczenie spadkowe
Gdzie można go użyć W Niemczech; przy składnikach spadku za granicą według wymiaru sprawiedliwości Nadrenii Północnej-Westfalii nie zawsze wystarcza Wywołuje skutki w związanych państwach członkowskich bez odrębnego postępowania (art. 69 ust. 1) i jest ważnym dokumentem dla wpisu do rejestru państwa członkowskiego (ust. 5); przesłanki wpisu i charakter praw rzeczowych pozostają kwestią prawa krajowego (art. 1 ust. 2 lit. k oraz l)
Obowiązkowe? Nie, tylko na wniosek (§ 2353 BGB) Nie, jego użycie nie jest obowiązkowe (art. 62 ust. 2)
Opłata sądowa KV 12210: 1,0 według tabeli B, zapewnienie osobno Ta sama pozycja KV 12210: 1,0; opłata za poświadczenie dziedziczenia, która już powstała, zaliczana jest w 75 procentach, jeżeli oba dokumenty nie są ze sobą sprzeczne

Poświadczone odpisy są ważne sześć miesięcy; data ważności podana jest w odpisie, a w uzasadnionych przypadkach wyjątkowych organ może wyznaczyć dłuższy termin (art. 70 ust. 3). Kolejny poświadczony odpis albo przedłużenie jego ważności kosztuje 22,00 EUR (KV 12218). Jeżeli do spadku należą przedmioty za granicą, wniosek można ograniczyć do składników majątku znajdujących się w Niemczech (§ 352c FamFG).

Obywatele Turcji: niemiecko-turecka umowa o sprawach spadkowych z 1929 roku

Według niemieckiego MSZ (Auswärtiges Amt) między Niemcami a Turcją nadal obowiązuje niemiecko-turecka umowa o sprawach spadkowych z 1929 roku (Nachlassabkommen); zgodnie z art. 75 ust. 1 unijnego rozporządzenia spadkowego pozostaje ona w mocy, ponieważ Turcja jest państwem trzecim. Prowadzi ona do rozszczepienia statutu spadkowego: majątek ruchomy podlega prawu obywatelstwa z chwili otwarcia spadku, nieruchomy — prawu miejsca położenia (OLG Hamm, 21 marca 2019 r. – 10 W 31/17). Dla nieruchomości w Niemczech spadkobiercy potrzebują więc niemieckiego poświadczenia dziedziczenia. Dla majątku wyłącznie ruchomego w Niemczech wystarczy tureckie poświadczenie dziedziczenia; zgodnie z § 17 tej umowy musi je poświadczyć turecka placówka dyplomatyczna lub konsularna w Niemczech — niekiedy akceptowana jest apostille.

Obywatele Rosji: niemiecko-radziecka umowa konsularna

Przy obywatelach Rosji należy uwzględnić niemiecko-radziecką umowę konsularną: dla majątku nieruchomego w Niemczech miarodajne jest według niej prawo niemieckie (art. 28 ust. 3); według wykazu miejsc publikacji Federalnego Ministerstwa Sprawiedliwości (stan na 31 grudnia 2025 r.) umowa nadal obowiązuje w stosunku do Rosji. W obu przypadkach warto zlecić zbadanie swojej sprawy notariuszowi albo adwokatce lub adwokatowi specjalizującym się w prawie spadkowym.

Często zadawane pytania

Czy potrzebuję poświadczenia dziedziczenia, jeśli jest testament?

Nie zawsze. Jeżeli istnieje testament notarialny albo umowa dziedziczenia wraz z protokołem otwarcia, to zgodnie z ustawą z reguły wystarcza wydziałowi ksiąg wieczystych, a bankom zwykle również. Testament własnoręczny może wystarczyć w banku, jeśli jednoznacznie wykazuje porządek dziedziczenia. Wydział ksiąg wieczystych żąda wtedy jednak poświadczenia dziedziczenia albo europejskiego poświadczenia spadkowego.

Ile mam czasu na złożenie wniosku o poświadczenie dziedziczenia?

Dla poświadczenia dziedziczenia nie ma ustawowego terminu; mogą Państwo złożyć wniosek w każdej chwili, także wiele lat po śmierci. Znane sześć tygodni dotyczy odrzucenia spadku i biegnie od chwili, gdy dowiedzą się Państwo o otwarciu spadku i o swoim powołaniu do dziedziczenia. Jeżeli osoba zmarła mieszkała wyłącznie za granicą albo Państwo przebywają za granicą w chwili rozpoczęcia biegu terminu, termin wynosi sześć miesięcy.

Czy bank może żądać poświadczenia dziedziczenia?

Nie rutynowo. Według Federalnego Trybunału Sprawiedliwości bank nie może żądać poświadczenia dziedziczenia bez żadnych ograniczeń; spadkobierca może wykazać swoje prawo także inaczej, na przykład otwartym testamentem. Przy konkretnych, uzasadnionych wątpliwościach co do porządku dziedziczenia bank może go jednak zażądać. Ustawowej granicy kwotowej, poniżej której poświadczenie dziedziczenia nie byłoby potrzebne, nie ma.

Jak długo czeka się na poświadczenie dziedziczenia?

Sądy nie podają stałego czasu oczekiwania. Według informacji jednego z sądów rejonowych zależy on od tego, jak pracochłonne są ustalenia i wysłuchanie uczestników oraz jak kompletne są wniosek i dokumenty. Wiarygodnych danych liczonych w tygodniach dlatego nie ma. Proszę zapytać w sądzie spadkowym, jaki czas rozpatrywania jest tam obecnie typowy.

Sąd spadkowy czy notariusz: gdzie złożyć wniosek?

Możliwe jest jedno i drugie: wniosek składają Państwo we właściwym sądzie spadkowym albo u dowolnego niemieckiego notariusza. Opłaty podstawowe według GNotKG są w typowym przypadku tej samej wysokości, ponieważ zależą od tej samej wartości spadku. U notariusza dochodzą do tego ustawowy podatek VAT i wydatki za część notarialną. Samo poświadczenie dziedziczenia wydaje w obu przypadkach sąd spadkowy.

Czy wniosek o poświadczenie dziedziczenia oznacza przyjęcie spadku?

Ustawa nie mówi tego wprost, ale wniosek zakłada przyjęcie spadku: muszą w nim Państwo podać, że spadek przyjęli (§ 352 FamFG). Po przyjęciu odrzucenie nie jest już możliwe. Proszę więc przed złożeniem wniosku ustalić, czy chcą Państwo przyjąć spadek. Przy podejrzeniu długów proszę wcześniej zasięgnąć porady w sądzie spadkowym albo u adwokatki lub adwokata specjalizujących się w prawie spadkowym.

Ile kosztuje poświadczenie dziedziczenia przy spadku o wartości 50 000 EUR?

W sądzie spadkowym opłaty sądowe wynoszą w typowym przypadku 330 EUR: dwa razy po 165 EUR według tabeli B GNotKG, raz za wniosek i raz za zapewnienie w miejsce przysięgi (stan na 20 września 2026 r.). Miarodajna jest wartość spadku pomniejszona o zobowiązania pochodzące od spadkodawcy. U notariusza dochodzą podatek VAT i wydatki.

Podsumowanie

  • Nie zawsze potrzebne: tylko wtedy, gdy bank albo wydział ksiąg wieczystych żąda dowodu, a nie da się go zastąpić innym dokumentem.
  • Wniosek: w sądzie spadkowym albo u dowolnego niemieckiego notariusza, zwykle osobiście i z zapewnieniem w miejsce przysięgi.
  • Koszty: zależne od wartości według tabeli B GNotKG, w typowym przypadku podwójne; przy spadku o wartości 50 000 EUR 330 EUR opłat sądowych, u notariusza plus podatek VAT i wydatki (stan na 20 września 2026 r.).
  • Brak terminu: poświadczenie dziedziczenia można uzyskać także wiele lat po śmierci.
  • Sześć tygodni od powzięcia wiadomości obowiązuje przy odrzuceniu spadku, sześć miesięcy w przypadku zagranicznym; wniosek zakłada przyjęcie spadku.
  • Powiązania z zagranicą: w innych państwach członkowskich potrzebne może być europejskie poświadczenie spadkowe; dla obywateli Turcji obowiązuje umowa o sprawach spadkowych z 1929 roku.

Uwaga: niniejszy artykuł ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje porady prawnej. Dane są aktualne na dzień 20 września 2026 r. W Państwa indywidualnej sprawie prosimy zwrócić się do sądu spadkowego, notariusza albo adwokatki lub adwokata specjalizujących się w prawie spadkowym.

Źródła

Powiązane artykuły